Mehmet ERDAL
Ülkücü ismini ilk defa doğduğum Kurtköy'de çocukluğumda köyümüz halkından, akrabamızda olan yeni partililerin değil de, eski Ülkücülerin çok iyi tandığı, "Naylon Ahmet" lakaplı bir ağabeyimizden duymuştum. Biz çocuklara kurt işaretini öğretmeye çalışırdı. Türkler'in sembolünün Kurt olduğunu anlatırdı. Baş, orta ve yüzük parmaklarımı birleştirip, işaret ve küçük parmağımızı da yukarı kaldırdığımız da kurt işareti yaptırmaya çalışırdı.
Ahmet abinin bize gösterdiği bu hareketi ve söylediklerini babama anlattım. Babam; "Oğlum Ahmet abin çok temiz bir insandır. Kimsenin malına, namusuna göz dikmez. Sizlere öğrettikleri de boş şeyler değil. Kendi davasını sizlere aktarmak istiyor. Ülkücüler temiz insanlardır. Bizim Ahmet'te gençliğinden beni Ülkücü davanın içindedir" demişti.
Babamda Ahmet abiyi severdi. Ülkücülerin 1980 döneminde çok eziyet çektiğini, onların davasının Türk - İslâm milliyetçiliği olduğunu söylerdi.
Yaşımız ilerledikçe Ahmet ile muhabbetimiz artmaya başlamıştı. Ahmet abi "Bizim davamız İlahi Kelimetullah davasıdır" derdi. Ne olduğunu o zamanlar idrak etmemiz zordu. Fakat söyledikleri, anlattıkları hoşumuza giderdi.
Kürşat'ı ben Ahmet abiden duymuştum. Nihal Atsız'ın Bozkurtlar ölüyor, Bozkurtlar diriliyor, Yalnız Adam, Deli Kurt gibi eserlerini daha o dönemde okumuştum. Yaşımız ilerleyince Dokuz Işık diye bir kitap verdi Ahmet abi. MHP'nin merhum lideri Rahmetli Alparslan Türkeş'in Milli Doktrin Dokuz Işık olarak ortaya konulan Ülkücülerin ana ilkeleriydi.
Neydi bu dokuş ışık: Milliyetçilik, Ülkücülük, Ahlakçılık, İlimcilik, Toplumculuk, Köycülük, Hürriyetçilik ve Şahsiyetçilik, Gelişmecilik ve Halkçılık, Endüstricilik ve Teknikçilik. (1)
Ülkücülerin geceleri çok olurdu. O zamanlar Ülkücü dendiğinde Ozan Arif ilk akla gelen isimdi. Yıllarca sürgün yemiş, memleket hasretini sazıyla sözüyle ülkücülere paylaşan bir isimdi Ozan Arif.
Eline aldı mı sazı, coşmamak mümkün değildi.
"Aslımız oguz aslı, Ülkücü derler bize
Neslimiz âsım nesli, Ülkücü derler bize
Cihandır eşiğimiz, Ocaktır beşiğimiz
Dokuzdur ışığımız, Ülkücü derler bize"
Ozan Arif'in bu satırlarını daha gençlik yıllarında duyan bir isimin kalbi yerinden titremez mi?
Ozan Arif, Almanya'da sürgün hayatı yaşaya dursun. Kurtköy'deki Ahmet abi Ozan Arif'in kasetlerini satmaya çalışır. Hem Ülkücülerin davasının yayılmasını, hem de Ozan Arif'in yasağı kalkıp, Türkiye'ye geri gelmesi için çabaları ve duası devam ederdi.
Ülkücülerin gecesi olduğunda Ahmet abi köyden kimleri götürebilirim. Kimler bize yakınlık gösterir onun çabası içerisine girerdi. Geceye gidecek arabayı bile sponsor olur, geceye bir kişi fazla götürmenin sevdasına düşerdi.
Sizin anlayacağınız Naylon Ahmet abinin tek sevdası vardı o da Ülkücülük.
Fabrikada çalıştığı sıralarda o zamanki MHP il başkanı Ertuğrul Açıkgöz'ün emir niteliğinde ki ricasıyla Gölpazarı belediye başkan adayı gösterildi. Çünkü sağdan say 5 kişi, soldan say 5 kişi. Tüm belediyelerde aday gösterilecek aday niteliğinde ki kişileri bile toplamakta zorluk çekiliyordu. Ahmet abi seçimden sonra köyde 38 oyla seçimi kaybettiğini söyledi. "Az kalsın bizim Ahmet Gölpazarına belelediye başkanı oluyormuştu" diye düşünülürken, Ahmet abinin seçimde 38 oy aldığı öğrenildi. Ahmet abi de, "Tamam ben 38 oy aldım ve seçimi kaybettim" derdi.
Ahmet abinin ektiği torumlardan bir kısmı halen MHP'de siyaset yapıyor. Onların ismine şimdi girmek gereksiz. Fakat Ahmet abi davasında başarılı oldu. Gecelerine bir adam fazla götürmenin zorluğunu çekmiş, tüm kahvede kendi başına tüm üstüne gelenlere direnmiş ve hepsine cevabını vermiş, Ülkücülüğü yere düşürmemişti. Son senelere geldiğimizde MHP Kurtköy'de bir kaç defa birinci parti bile çıktı.
Peki şimdi ne mi oldu?
Bizim Naylon Ahmet abimiz şu nda bir fabrikada çalışıyor. Zamanında Ahmet abi gibi düşünen İpeğe Sarılmış Çelik'lere "İtçi, köpekçi, kafa tasçı" diye bağıranlar tahmin edin nerelerde.
(1) Bence seçime giren MHP aday belirlemede bu dokuz ışık ilkelerini benimsemiş olsa, kendi anayasalarına aykırı düşmemiş olur.