İL MÜDÜRLERİ ÇEVRESİNİ DEĞİL ÇEVREYİ KORUMALI

İL MÜDÜRLERİ ÇEVRESİNİ DEĞİL ÇEVREYİ KORUMALI

Mustafa Yılmaz Çevre ve Orman İl Müdürü olduğu dönemde, özel sektörden araç kiralama ihalesinde yakını birini koruduğu iddiası ile bir gazeteci arkadaşımız haber yapmıştı. Hadiselerin Muhasebesi köşemde yazdığım Taşı Gediğinde “Adam Çevre İl Müdürü değil mi, çevresini koruyor işte” demiştim.

Kurtköy'de açılan bir taş ocağında çalışan kamyonlar ve tırlar günde 100'ün üzerinde yaptığı seferlerden çıkarttığı toz, üreticilerin ve yerleşim alanında yaşayan vatandaşlarımızın rahatsızlıklarına sebep olur. İl Makamına, İl Özel İdaresine, Tarım İl Müdürlüğüne, İl Genel Meclis Başkanlığına rahatsızlıklarının giderilmesi için dilekçeler verilir.

İl makamına verilen dilekçeler Çevre İl Müdürlüğüne havale edilir. O günlerde Bakanlıklar arasında yeni düzenleme yapıldığından Çevre ve Orman İl Müdürlüğünün Çevre bölümü Bayındırlık İl Müdürlüğü ile birleştirilir, Çevre ve Şehircilik il müdürlüğü ismini alır. Bayındırlık İl Müdürlüğü de yeni ismiyle Çevre ve Şehircilik il müdürü olur. İl Makamına “ben tozdan duramıyorum” diye verilen dilekçelere yeni il müdürlüğü, yeni düzenlemelere tam intibalı edemediği bahanesini ileri sürerek bu dilekçelere göre çalışmalar yapılması için bir başka il müdürlüklüğünden yardım ister.

Vatandaşın işine duyarsız kalan, kendi işini bir başka il müdürlüğüne havale eden bu Çevre ve Şehircilik İl Müdürü kendi işine gelince duyarsız kalmaz. Devletin arabası ile oğlunu (hemde aynı günlerde) İstanbul'a Üniversiteye yazdırmaya götürür. Bir gazeteci arkadaşımız vatandaşın dilekçesine ilgisiz, kendi işine haddinden fazla duyarlı il müdürümüzün bu yanlış hareketini tespit etti. Sayın Vali Akpınar'ın bu gibi yanlış davranışlara müsamaha göstermediği il müdürünün görevden alınmasıyla belli oldu.

Yazının başında demiştim ya “Çevre İl Müdürü değil mi, çevresini koruyor” diye, bulaşıcı hastalık mıdır nedir? Bayındırlık İl Müdürü iken gündeme gelmeyen müdür, Çevre ve Şehircilik İl Müdürü olunca çevreyi değil de, çevresini koruyan müdür oluverdi.

İl Özel İdaresi taş ocağı, mermer ocağı, kum ocağı diyene ruhsat veren büro haline döndü. Ocak sahiplerine yolunu yap, yöre insanını ve üreticiyi rahatsız etme demeyi lüzumsuz görüyor. Çevre Müdürlüğü ise bu ocak yollarından çıkan tozu dumanı kontrol etmiyor. Çünkü kendi çevresini korumaktan, çevreyi korumaya zamanı yetmiyor.

Bu Çevre İl Müdürlüğü Çevre ve Orman İl Müdürlüğüyken, imar sahası olan ve bu sahada Cami, yeşil alan olarak bırakılan yere 500 kamyon hafriyat dökülmesine izin verdi. Hani “kitabına uydurulur” diye bir tabir var ya tam da ona uygun hareket etmişti. Mazisi 20 yıl civarında olan bu müdürlük bu güne kadar yaptığı çalışmalarla iyi intiba bulamadı.

Yeni bir İl Müdürü tayin edildiği söyleniyor. Umarım ve temenni ederim çevresiyle değil de “çevre” ile ilgilenir. Bu daireden bazılarının mermer ocağı sahipleriyle inşaat yaptıkları kamuoyunda konuşuluyor. Yeni Müdürün ilgilenmesi ümidiyle başarılar diliyorum.