Kıymetli okuyucularım, bir haftadır ülke dışında olduğum için günlük siyasetten uzak kaldım.

Büyük oğlum Mücahid’in oğlu Kadir üniversiteyi Bosna Hersek’te okudu, beş yıl evvel bitirdi geldi. Okuduğu yıllarda çok davet etti gidemedim. Babası oğlum Mücahid ve amcası Mehmet o yıllarda gittiler ama bana nasip olmadı. Mücahid ve Mehmet “Osmanlı eserleri oralarda yaşıyor baba sende git gör” diye devamlı ısrar eder dururlardı.

Torunum Kadir bir akşam “Dede, ben ve eşim ile amcamın damadı ve eşi birlikte Bosna’ya gitmeye karar verdik, seni ve babaannemi de götürmek istiyoruz” teklifine yaşım dolayısıyla hayır dedim.

Aradan 15 gün sonra yine ailemin hep birlikte olduğu bir toplantıda torunum Kadir “Dede şu anda evet desen çok iyi olur uçakta halen yer var belki yarın kalmayabilir” ısrarında bulundu. Buna oğullarım Mücahid ve Mehmet ile Kadir’in eşi Eda’nın ve torunum Şerife’nin ısrarları eklenince ağzımdan gidiyorum cevabı çıkıverdi. Kadir hemen telefondan uçak biletini aldı.

Bir hafta evvel 15 Haziran Pazartesi günü geldi çattı, İstanbul Sabiha Gökçen Havaalanı’ndan sabah 8.30’da 1,5 saatlik yolculuğa başladık.

Giderken hep 21 Haziran Pazar günü döneceğiz bu 1 hafta nasıl geçer diye düşündüm. Sağ olana gün gelir geçer derler, öyle oldu. Bosna Hersek, Karadağ, Kosova, Makedonya ve tekrar Bosna Hersek’e dönüş yorucu bir tur oldu. Uçağa bindiğim dönüş yolunda her zaman yanımda olan eşime, gelirken bu bir hafta nasıl geçer dedik ama nasıl geçtiğini anlayamadık. Atalarımız 400 yıl hüküm sürdüğü topraklarda bıraktığı eserleri görünce, halen oralarda yaşayan Müslüman kardeşlerimizin Osmanlı’yı aradıklarını gördüm. Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni ise son 35-40 yıldır aradıklarını belirtiyorlar.

Yakında bir haftalık Balkan ülkeleri ziyaretimi, Allah izin verirse yayınlayacağım. 400 yıl hüküm sürdüğümüz Balkanlarda yaşayan kardeşlerimiz ve Osmanlı eserlerinden ayakta olanlar var. Gördüklerimiz okuyacağınız dileklerimle hoşça kalın.