MEZHEPLER KONUSUNDA, bilgisizlikten kaynaklanan TEREDDÜTLERE, yetkili alimden, Ahmet Hamdi AKSEKİ’den CEVAP:

Esasta bir oldukları için, tarih boyunca mezhepler birbirleriyle didişmemişlerdir. Dört mezhebin BİR BİRİ ARKASINDA NAMAZ KILACAĞINI, hepsinin kitapları açıkça yazmaktadır.

Celâleyn tefsîrini yazan, Celâleddîn Muhammed Mahallî (vefâtı 864 [m. 1459]), Şâfi'îdir. Mâlikî mezhebinde olan Ahmed Sâvî bu tefsîri şerh ederek, onun görüşlerinin her yere yayılmasına hizmet etmiştir. Şafî olan Beyzavî'nin tefsirine (Beyzâvî tefsîri) hâşiyesi de meşhûrdur. Sahasının en kıymetlilerinden olan bu tefsiri, dört mezhebin âlimlerinden çoğu şerh etmiş, çok övmüşlerdir. Hele Hanefî âlimlerden Şeyhzâde Muhammed efendinin şerhi meşhûr ve pek kıymetlidir

Şafii mezhebindeki büyük âlimlerden ibni Hacer-i Mekki, İmam-ı Azam'ı tanıtmak için bir kitap yazmıştır. Kitabının ismi Hayrat-ül-hisan fi-menakıb-in-Nu'man’dır.

Hanefi âlimlerinden İbni Âbidin, Redd-ül-muhtar kitabının önsözünde diyor ki:

İmam-ı Azam'ın, büyüklüğünün şahidi, diğer mezhep imamları, onun bütün sözlerini senet olarak al-mışlardır.

İmam Şâfiî, Medine'de İmam Mâlik'ten fıkıh ve hadis ilmi aldı. Süfyan b. Uyeyne'den, Fudayl b. İyâz ve amcası Muhammed b. Şâfi' ve diğerlerinden hadis rivayet etti.

İmam Şâfiî, H. 187'de Mekke'de ve 195'te Bağdat'ta İmam Ahmed b. Hanbel (Ö. 241/855) ile buluştu. Ondan Hanbelî fıkhını ve usulünü, Kur'ân'ın nâsih ve mensuhunu öğrendi. Bağdad'ta onun mezhebinin esaslarını ihtiva eden "el-Hucce" adlı eserini yazdı.

İmam Malik, Ebu Hanife ile görüşür, onunla münazaralarda bulunurdu. Bu görüşmeler gayet nezih bir şekilde cereyan eder ve herbiri diğerinin fıkıhtaki üstünlüğünü överdi.

İmam-ı Şafiî: Malik, Allah Teâlâ'nın, Tabiinden sonra kullarına karşı hüccet olarak gönderdiği bir insandır.

(Mezâhibin Telfîki ve İslâm’ın Bir Noktaya Cem‘i / “İslâm’da Birlik ve Fıkıh Mezhepleri)