Burçalık’tan Bozüyük’e geçerken hep Fıranlar’a uğrar ve yalnızlığımı paylaşır.
İşte ben dost diye buna derim. Yine geldi. Kısa bir sohbetten sonra beni benimle baş başa bırakıp gitti.
Arkasından dua ettim.
Dostluk, hayatın en değerli armağanlarından biridir. İnsan, kalabalıklar içinde bile yalnız hissedebilir; ama yanında gerçek bir dost varsa, o yalnızlık sessizce çekilir gider. Dost, sadece iyi gününde değil, en zor anında da yanında durandır. Sana ayna tutar, hatalarını gösterir ama yargılamaz; başarılarını kutlar ama kıskanmaz.
Gerçek dostluk, karşılıklı güven, samimiyet ve fedakârlık üzerine kurulur. Bazen tek bir bakış, uzun cümlelerden daha çok şey anlatır. Birlikte susabilmek, birlikte gülebilmek, hatta birlikte ağlayabilmek… İşte dostluğu özel kılan da budur.
Hayatın iniş çıkışlarında dostlar, bir liman gibi sığınabileceğimiz güvenli yerlerdir. Onlar sayesinde yolumuz aydınlanır, yükümüz hafifler. Çünkü dostluk, paylaştıkça çoğalan, zamanla derinleşen bir bağdır.
Kısacası: Dostluk, kalbin en sıcak köşesinde saklanan, zamanla değerini katlayan bir hazinedir. Onu korumak, emek vermek ve kıymetini bilmek gerekir.
Erol gibi dostum çok çok elhamdülillah.
Harmankaya, Ertuğrul Ocağı Derneği
Ve bütün Mü’min kardeşlerim.
Pazara kadar değil mezara kadarsa işte o gerçek dostluktur.
Selam olsun tüm dostlarıma.
08.Mayıs 2026