"Aslım çoban" deyince, dostlarım " Yüce Peygamberimiz de (sav) çobandı." diyor.

Haşa, asla ve kat’a !... Peygamberim (sav) kim ben kimim ki; böyle bir benzetilmeye müstahak değilim.

Hayata; kuzu, buzağı çobanlığı ile başlayıp on yaşlarımıza gelince sığır çobanlığına terfi ettik.

Büyüme ve ilkokul sürecimizin önemli mesleği çobanlıktır.

Haa çobanlık deyip geçmeyiniz. Çok zevkli ve kutsî yönleri vardır. Bunları ayrı ele almak lazımdır.

Hayatımın ve karakterimin şekillenmesinde; dedemin, gocaanamın, ebeveynimizin etkisi vardır.

Onlar, cömert, yardımsever, diğergam insanlardı.

Kendi müşkülleri ve işleri dururken başkalarının müşkülleri ve işlerine koşarlardı.

Ruhları şad olsun.

Okuyamadım, istikbalin peşinden bir serseri gibi yol aldım.

52 sene ben hep mutlu yaşadım, evimin direği ile.

Rabbimden kendisine, daîm rahmet diliyorum.

Bu mübarek insan, hayatımı düzene koydu, intizamlı kıldı.

Kader bu, vakti, zamanı gelince beni bırakıp gitti.

Üç kızımız, on iki torunumuz var.

Torun bakımından doğu bölgelerimizi kaale almazsak zengin sayılırım.

Türkiye’nin birçok yerinde, Asya’da, Avrupa ve Afrika’da manevî torunum var.

Çocukluğumda dedem bana “Sadettin adam olmaz.” derdi. Onu mahcup etmemeye çalıştım.

Çok kıymetli olan ve daha çok iyi değerler olması gereken ömür sermayesini bazen beyhude yere harcadım.

Siyaset, sendika ve dernek zebûnu oldum.

Piyasada çalıştım ama esas ekmek kapım MKE oldu.

Ülkü Ocakları, Ülkücü İşçiler Derneği, Hak İş, Öz Ağaç İş, MGV, ÇATI-DER, AHSEN, Akmedrese, Anadolu Ahileri Derneği gibi birçok derneğin ya kurucuları arasında yer aldım, aktif çalıştım.

En son ahîr sevdam, Ertuğrul Ocağı Derneği oldu.

Bütün bunlar hayatımda akıntıya karşı kürek çekercesine çırpınışları oldu.

Sefaya değil, cefaya talip olduk.

Kötüye çirkine, yanlışa karşı her daim; iyi, güzel ve doğrunun yanında yer alma gayreti içerisinde oldum.

Kötülerle savaşmama etrafımdaki iyi insanlar sebep oldu.

Zebûn gibi hep yılmayı sevdik.

Almayı değil, vermeyi tercih ettik.

"Dünya" denen han, her zamanki gibi dolup boşalacak.

Bir gün ben de gideceğim.

İsteğim şudur: Yanımda götürebileceğim kavî bir imanım olsun, yeter.

Ahiret Hava Yolları ile uçuşa geçerken gümrükten salih amel ve hayırlı evlat duasından başka hiçbir şey geçmiyor.

Siz dostları da unuttuğumu sanmayın.

Pişmanlıklarım var, elbette.

Bu kadar sosyal biri olacağıma çocuklarıma maddî anlamda bir şeyler bırakabilmek isterdim.

Düşünüyorum da onların haklarını nasıl öderim?

Yoruldum, hayat ve ideallerim beni yordu.

"Ey Hancı şuraya bir yatak ser ser yavaş yavaş" demiyorum.

Ey hancı şuraya bir kefen ser de dinlenmeye geçeyim.

İsyankâr değilim, Allâh bes bakî heves!...

Bütün bunları niye yazıyorum.?

Yaş kemâle erdi. Belki bir hisse kapan olursa, gider-ayak içinde yaşadığım toplumuma faydam olur, bundan umudum var.

Her nesnenin bir bitimi var. Ömür de bir gün bitecek, ama er ya da geç…

Akıntıya kürek çekmeyin.

Madde ile mana dengesini iyi kurun.

"Bu adam ölmek istiyor." diye bir düşünceye sakın kapılmayın.

Allah’tan hayırlı ve sağlıklı ömür dileyerek yaşamak istiyorum.

Hatta Rabbim izin verirse Şeyh Edebalı gibi ömre talibim. Biliyorum ki uzun ömür değil, hayırlı ömür esastır.

Ey insan oğlu!...

Güzel fikirlerinizi giderken götürmeyin.

Orada size bir faydası olmayacak.

Pırıl pırıl yetiştirdiğiniz nesillere bırakın.

Geride bir şey bırakamamanın vebali çok ağır.

Sizi üzmek istemem, bundan sonra.

Geride bırakılacak en hayırlı şey, evladıdır, insanın.

Fazlasını yazmaya gerek var mı?

Can-ı gönülden, derûnî dille yazayım...

Cenab-ı Hakk''ın emirlerine ve yasaklarına uyun.

İyiliği emredin, kötülükten sakının.

Cenab-ı Hakk, Asr Sûresi'nde Asra, zamana kâsem ederki tüm insanların zararda olduğunu belirtir.

Dört insanı, topluluğu müstesna tutar: İman edenler, salih âmel işleyenler, hakkı ve sabrı tavsiye edenler.

Kimseyi milliyetine göre eleştirmeyin, mü'minse kardeşinizdir.

Hiçbir kavim, başka kavimden üstün değildir. Üstünlük Cenab-ı Hak katında takva iledir. Her insanın kanı kırmızıdır, teni, dili, coğrafyası inancı farklı olsa da.

Cenab-ı Hak, rahman ve rahimdir, celâl ve cemildir, kahhar ve gaffurdur.

Bizi farklı kılan, inandığımız ölçülere göre yaşamamız.

Kula kulluk kitabımızda yazmaz, başkasına el-pençe durmayız, haklıdan yanayız, zulmedene daîm karşıyız.

Kur'an ve Sünnet bizim ölçümüz, vaz geçilmez mihengimiz.

Yeryüzünü bize mekân kılan Cenab-ı Hak, hiçbir zaman zulme taraf değildir.

Bir yerde kötülük görünce önce elinizle, elinizle düzeltemeyince dilinizle, ona da güç yettiremezseniz orada, onlarla beraber bilunmayın, kalbinizden buğz edip, oradan uzaklaşmanın en hayırlı yok olduğunu belirtir, Peygamberimiz Hz. Muhammed(sav)

Ki son tavırda kişinin iman seviyesinin kalbinde hardal danesi kadar olduğunun ölçüsünü belirtir.

Yeryüzünü cehenneme çevirenlerden razı olanlardan olmadık, olmamız mümkün değildir.

Biz, Müslümanız, haksızlığa, yalana, kötüye, fitneye, fesada karşıyız.

Yazının girişinde piri fanînin biyografisini yorgun hâlimizle sunduk.

Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya, yarın ölecekmiş gibi âhirete çalışmak lazım.

Olur da hâk vak'î olursa bu kardeşinize, fakire dua edin, hakkınızı helâl edin...

Dünya malında gözümüz olmadı, bundan sonra olması mümkün değil.

Vatan topraklarına bağlı ve bu toprakların sahibiyim, sizin gibi.

Etrafınızda ihtiyaç sahibi kimselerle bölüşün, ekmeğinizi.

Dahası bize dua etmeyi unutmayın, bizi hayırla anın.

İftira, dedikodu, gıybet ile uğraşmayın, yalan söyleyenin, ara bozuculuğun, hırsızlıkla uğraşanın bizden olmadığını belirtir, Hz. Muhammed (sav) Efendimiz...

Böyle bir hayatı sürükledik, bir asrın beşte dördü kadar.

Geri kalan ömrümüzün sonunda Cenab-ı Hakk, bizi Sırat-ı Mûstakiym'den ayırmasın.

Selam ve dua ile..

22 Temmuz 2026

Fıranlar