Birisi kışlak, diğeri yaylaktır.

Söğüt ve Domaniç 624 yıllık cihan devletinin ana rahmidir.

Söğüt ve Domaniç güçlü bir imparatorluğa giden yolun mihenk taşıdır.

Söğüt ve Domaniç Oğuz Boyunun doğurduğu ikiz kardeştirler.

Söğüt ve Domaniç Türkmen boylarının yanık türküsüdür.

Söğüt, Domaniç ’siz, Domaniç Söğüt’ süz düşünülemez.

Ana Domaniç’ten, oğul Söğüt’ten ebedi istirahatgahlarından evlatlarının hal ve ahvalini ruhen seyretmektedirler. Evlatlar da 745 yıldır (arada bir yıl hariç) aralıksız ecdadını anmaktadırlar.

Tarihimizde çok önemli yer tutan kuruluş ve kurtuluş diyarının binlerce yıl sürecek bir koşunun başlama noktası olan Söğüt ve Domaniç sene bir iki gün anarak geçiştirecek yerler değildir. Bu konuda projeler geliştirmek gerekir.

Bu iki güzide ilçemiz çok önemlidir. Çünkü; Müslüman Türkün Malazgirt’ten ve Konya’dan sonra Anadolu da tutunmasına ve güçlü devletimizin maya tutmasına vesile olmuş yerlerdir.

Şimdi gelelim bu satırları yazmamıza vesile olan duygu ve düşüncelerimiz. Sürçü lisanımız olursa affola.

Kütahya ve Bilecik’te valilikler var. Domaniç ve Söğüt’te kaymakamlıklar ve belediyeler var. Artı Kültür müdürlükleri var. Bu kurumlarımıza karşı buruk kırgınlıklarımız var.

Bu kurumlar birbirlerine küs müdürler?

Hiç mi ortak çalışmalar yapacak yönleri yoktur?

Biz Ertuğrul Ocağı Derneği olarak iki yıldır Hayme Ana’dan başlayıp Ertuğrul Gazimizin türbesinde sona eren “Ecdada saygı yürüyüşümüzü geleneksel hale getirmeyi teklif ettik hiçbir karşılık göremedik.

Domaniç ve Söğüt’ün iş birliği yapmaları teamüllere ve kanunlara aykırımı dır yoksa?

Böyle bir iş birliği var da bizim mi haberimiz yok. Bu konuda milli değerler açısından elzem değil mi dir? İyi bir muhabbet oluşturulamaz mı?

Hayme Ana’yı ve Ertuğrul Gazi Hazretlerini anma törenlerinde karşılıklı temsil edilmeler neredeyse hiç yok gibi. Biz vatandaş olarak bu konuda sıkı iş birliği istiyoruz.