Siyasetten uzak olduğum için bilmiyorum.

Bizler tabanda siyaset yaparken en önemli işimiz halkımızın, tüm sorunlarının ne olduğu üzerinde titizlikle dururduk.

Nerede, kimin neye ihtiyacı var, kimlerin ne dertleri var diye insanlarımızın nabzını tutar ve bir üstümüze bildirirdik.

Protokollara, şov ziyaretlere, gösterişlere hiç önem vermezdik.

Bu vesiyle genel merkezimizin doğru polikalar üretmesinin önünü açar ve yardımcı olurduk.

Mahalle komisyonlarının yanı sarı, seçim olsun olmasın sandık kurullarımızı diri tutar hiç bir seçime hazırlıklıksız girmezdik.

27 Mart yerel seçimlerini ve 1995 genel seçimlerini böyle kazandık.

Tabii bunlar Refah Partisi kapatılmadan önceydi.

Hocamdan ürktüler, şerefsizlerin ödü koptu. Başımıza olmadık çoraplar örüldü. Siyaseten hayat hakkı tanımak istemediler.

Kimiz öldü, kimiz cereyana kapıldı, kimiz merdivenden düştü, kimimiz bu yolda servetini harcadı.

Ak Parti bu miras üzerinde palazlandı.

Umarım miras yedi durumuna düşmezler.

Bu yazdıklarımızı yaşadık, bir çok kardeşimiz ahirete göçtü, kalanlar durumun canlı şahitleridir.

Gayemiz hem HAK'KI HEMDE HALKI MEMNUN ETMEKTİ.

Asla bu hedeften şaşmadık.

Bu yazdıklarımdan kimse partisine pay çıkarmaya kalkmasın.

Ben burada hatıralarımı dillendiriyorum. Pay çıkaran çıkarır.

Ve bu fakir 28 Şubat'ı en canlı yaşayanlardandır.

28 Şubat ile belki bazı şeyler yazarım.

Bizler hala canlı tarihleriz.

Bir çok firemiz oldu. Kimileri makama, kimileri mala, kimileri şöhrete, kimileri sefahate esir düştü ama meraklanmayın kalan sağlar bizimdir.

O KALAN SAĞLAR YENİDEN DESTAN YAZMAYA MUKTEDİRDİR.