Tarih insanlık ile yaşıttır ve çok önemli bir bilim dalıdır.

Tarih, toplumların dikiz aynasıdır. İnsanlığı alabileceği bütün dersler orada kayıtlıdır.

Tarihte birçok devlet kurmuşuz. Selçuklunun mirasına Osmanlı, Osmanlının mirasına Türkiye Cumhuriyeti devleti konmuştur.

Bu yazımda Osmanlıyı baz alarak günümüze gelmeye ve bazı hususlarla bağ kurmaya çalışacağım.

Tarihçi değilim ama tarih aşığıyım. Bu durum dededen ve babadan gelen bir gendir.

Osmanlının kuruluşunu, gelişmesini, yükselmesini, gerilemesini ve çöküşünü alabildiğinde öğrenmeye çalıştık.

En büyük handikabımız yalan söyleyen tarihi okumaya mecbur kalmaktır.

Önceleri var olan cihad aşkı yerini ihmallere, saltanata, iktidar hırsına bıraktı.

Osmanlı kendi rönesans ve reformunu gerçekleştiremedi.

Sonra Koca Çınara kurt girdi ve Koca Çınarı yedi bitirdi.

Tarihin her safhası ibretlerle doludur.

Son yıllarda tarihi diziler ilgimizi çekmeye başladı. Yücel Çakmaklı- Cihan Ünal’ın kuruluşu, Tarık Buğra’nın Küçük Ağası, Muhteşem yüz yıl, Diriliş Ertuğrul, Kurululuş Osman, Alpaslan, Kuruluş Orhan, Abdulhamit gibi diziler benim hep ilgimi çekmiştir.

Bu diziler seyirciye heyecan vermenin yanı sıra yanlış algılara da yol açmaktadır. Dizilerde oynayan artistleri oynadığı karakter gibi yansıtmalar mevcuttur. Bir belediyemiz Ertuğrul Gazi diye Engin Altan Düzyatan’ın heykelini dikmişti.

Hamaset ve hüzün yüklü sahneleri hep beraber izledik.

Ben de oluşan algı şudur:

Geişmelere bakıyorum da.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti olarak tarihi yeniden tekerrür ettireceğiz.

Yeniden süpergüç ve cihan devleti olacağız.

Tarihin şan ve şeref sayfalarını yeniden yazacağız.

Bize karşı kurulan devrim adı altındaki ve uluslararası tüm komploları bozacağız.

Her zehirin bir panzehiri vardır.

O panzehir: Bir olmak, diri olmak, ilime, bilime ehemmiyet vermek ve gaflet ve dalâlete düşmemektir.

Haziran 2026